mgr Alexander Cortez

Biotechnolog

Centrum badań Translacyjnych i Biologii Molekularnej Nowotworow

Doktorant, grupa Biologii nowotworów i Markerów Molekularnych

Mgr Alexander Cortez prowadzi prace związane ze scharakteryzowaniem roli wybranych genów w komórkach raka jajnika, skupiając się obecnie przede wszystkim nad genem/białkiem ITGBL1, jako potencjalnym markerem dla tego nowotworu. Badania związane z ITGBL1 są także przedmiotem jego projektu doktorskiego realizowanego pod kierunkiem dr hab. Katarzyny Lisowskiej (tytuł rozprawy: „Wpływ białka ITGBL1 na fenotyp komórek raka jajnika”).

Alexander realizuje także zadania badawcze w ramach klinicznego wieloośrodkowego projektu CELONKO (Konkurs Strategmed/NCBiR) dotyczącego opracowania nowoczesnych biomarkerów oraz rozwój innowacyjnego inhibitora kinaz FGFR stosowanego w terapii nowotworów.


ResearchGate ORCID ResearcherID


Biografia Zainteresowania i umiejętności Publikacje Wybrane komunikaty zjazdowe Badania Projekty badawcze


BADANIA

Rak jajnika jest nowotworem trudnym w diagnostyce i w leczeniu. Ze względu na bezobjawowy przebieg w początkowym okresie choroby, jest on wykrywany w późnych stadiach zaawansowania. Standardem w leczeniu zaawansowanego raka jajnika jest maksymalny zabieg cytoredukcyjny i uzupełniająca chemioterapia. W dobie obecnej chirurgii i chemioterapii prowadzonej w oparciu o pochodne platyny i taksoidy, rak jajnika staje się chorobą przewlekłą. Większość guzów odpowiada bardzo dobrze na leczenie pierwszej linii, jednak w różnym czasie po jego zakończeniu, u większości pacjentek dochodzi do wznowy. Schorzenie to staje się, więc cyklem następujących po sobie nawrotów choroby i stopniowo coraz krótszych okresów wolnych od objawów, aż do etapu braku odpowiedzi na leczenie cytostatykami.

W tej sytuacji, główne cele badawcze, to 1) poszukiwanie nowych biomarkerów umożliwiających wczesną diagnostykę i badania przesiewowe w kierunku raka jajnika, 2) poszukiwanie markerów prognostycznych i predykcyjnych, a także nowych celów terapeutycznych, dla indywidualizacji leczenia i zwiększenia jego skuteczności.

Moja praca badawcza mieści się w tym drugim nurcie badawczym. Ma także na celu lepsze zrozumienie biologii raka jajnika.

Punktem wyjścia prowadzonych badań były analizy wykonane z użyciem mikromacierzy ekspresyjnych, przeprowadzone przez zespół dr hab. Katarzyny Lisowskiej, we współpracy z prof. Jolantą Kupryjańczyk z COI w Warszawie i prof. Ewą Grzybowską[1]. Badania te pozwoliły zidentyfikować zestaw 96 genów, których poziom ekspresji znamiennie koreluje z czasem przeżycia pacjentek chorych na raka surowiczego jajnika. Pacjentki, które miały wysoką ekspresję tych genów w guzie, charakteryzowały się krótszym czasem przeżycia niż pacjentki z niską ekspresją[2].Geny te są w większości związane ze strukturą i funkcją podścieliska, a także z działaniem układu odpornościowego. Założyliśmy, że ekspresja tych genów może mieć wpływ na inwazyjność komórek raka jajnika, chemooporność i stopień złośliwości. Pośród genów charakteryzujących się największym zróżnicowaniem pomiędzy dwoma podtypami raka jajnika jest gen ITGBL1 (ang. Integrin beta-like 1 gene). ITGBL1 jest słabo scharakteryzowanym genem/białkiem, które pod względem strukturalnym jest podobne do integryn β; na podstawie jego budowy aminokwasowej przewiduje się, że jest białkiem sekrecyjnym.

W pracach badawczych wykorzystuję różne linie komórkowe raka jajnika, w których białko ITGBL1 nie ulega ekspresji. Stosując retrowirusowy system transferu wyprowadziłem linie komórkowe raka jajnika z nadekspresją białka ITGBL1 i kontrolne linie z wprowadzonym „pustym” wektorem. Taki model wykorzystuję w różnych testach funkcjonalnych pozwalających między innymi porównać tempo migracji komórkowej i wydajność adhezji do podłoża oraz w testach związanych z proliferacją i chemoopornością komórek czy też inwazyjnością.

Prowadzone badania mają na celu poznanie roli genu/białka ITGBL1 w biologii raka jajnika jak i weryfikację możliwości wykorzystania tego białka, jako potencjalnego markera korelującego z określonymi cechami kliniczno-patologicznymi.


Strona Główna